مقدار شير خرفه سى مثقال تا چهل مثقال و مقدار يك جو كافور و هرگاه كه آفتاب بيرون آيد غذا ماء الشعير كه درو اندك باشد بايد داد و بعد از ساعتى از غذا در آبزن بايد نشاند و آن آب بايد كه از طبخ كدوى تر و بادرنگ و تره و برگ خرفه بايد پاشيد و اگر برگ كاهو و نيلوفر و بنفشه و قدرى كشك جو درو جوشيده و تبريد و ترطيب بدن اقوى خواهد بود و عليل را درين آبزن ساعتى بايد خوابانيد امّا سر او بايد كه بيرون باشد تا استنشاق هوا تواند كرد و بعد از بيرون آمدن آبزن عليل را بروغن بنفشه و يا روغن كدوى تر چرب بايد كرد و مقصود ازين تبريد و ترطيب بدن عليل است و ازين روغن در گوش مدقوق بايد چكانيد و بعد ازين تبريد بايد كه ساعتى استراحت كند و غذا بعد از استراحت گوشت بزغاله و يا بره و يا مرغ فربه شوربا پخته بايد خوردن و بايد كه صاحب اين علت را غذا بدفعات و قليل قليل دهند و در آش اصحاب اين مرض اگر او شيرهء و كشك گندم كه رقيق پخته باشند دهند و گوشت ماهى كوچك و گاه خوردن شيره باره با پخته نيز تجويز كرده‌اند و مقصود از همه اين معالجات ترطيب است و زردهء تخم‌مرغ نيم‌برشت نيز گاهى ملايم است و بايد كه نمك در طعام صاحب دق كمتر باشد زيرا كه موجب جفاف و تشنگى مىشود و اگر بحلوا يا ميل كند حلواى نشاسته از قند و روغن بادام پخته بايد قليلى داد و اگر بجاى آب در حلوا كه از براى عليل مىپزند آب كدوى تر و يا آب بادرنگ و تره اندازد بهتر باشد و اين مذكورات بوقتش ميسر است و الّا در زمان و خصوصا سرد ميسر نيست و تخم خشخاش نيز از براى حصول خواب درين حلوا انداختن و بايد كه هر چيز كه از اسباب غم و حزن باشد از پيش صاحب علت بردارند و اسباب فرح و نشاط